احمدي نژاد: شب عيدي مي خواهيم باهم صفا كنيم! بخش سیاسی الف، 24 اسفند 90 بالاخره پس از ماهها كشمكش، سوال قانوني از رئيسجمهور در آخرين جلسه مجلس در سال ۱۳۹۰ مطرح شد. درباره اين موضوع و اتفاقات پيش آمده در اين جلسه تذكر نكاتي لازم است: ۱- در درجه اول فرم برگزاري اولين سوال قانوني از رئيسجمهور، بخصوص متانت سوال كننده و حضور الزامي و قانوني رئيسجمهور در مجلس براي پاسخ به سوال نمايندگان ملت، قابل تقدير بود. ۲- هرچند سوالها بجا و صريح بود، اما پاسخهاي رئيس جمهور –همچنانكه پيش بيني مي شد-، صريح نبود. آقاي احمدي نژاد برخي سوالات را بي پاسخ گذاشتند و برخي ديگر را هم با شوخي و با ادبياتي سخيف پاسخ دادند. نوع لحني كه بخصوص در اواخر بياناتشان بكار بردند، هرگز در شان نفر دوم كشور و ملت نجيب ايران و نمايندگانشان در مجلس نبود. ۳- پيش از طرح سوال، دو دسته از نمايندگان با اصل طرح سوال مخالف بودند. دسته اول نمايندگان مدافع و هوادار دولت كه همواره و در هر موضوعي از موضع آقاي احمدينژاد دفاع ميكنند و دسته دوم برخي از منتقدان جدي آقاي رئيسجمهور كه به دليل فرايند آييننامهاي طرح سوال از رئيسجمهور، اجراي اين برنامه را مفيد و اثربخش نميدانستند. البته ۲دسته ديگر از نمايندگان هم بودند كه دستهاي نسبت به موضوع بيتفاوت و برخي از نمايندگان نيز به طرح اين سوال اصرار داشتند. ۴- دليل اصلي ما براي مخالفت با طرح سوال از رئيسجمهور اين بود كه با توجه به روحيات و نوع بيان آقاي احمدينژاد و از همه بدتر، وقتي كه آييننامه براي سوالكنندگان و رئيس جمهور قايل شده، طرح اين سوال وجواب، اثربخش نخواهد بود. نه به نفع سوالكنندگان و موكلانشان تمام خواهد شد و نه تاثيري در مواضع و عملكردهاي نادرست اين دولت خواهد گذاشت. متاسفانه در عمل هم ثابت شد پيشبيني ما درست بود و پاسخهايي كه آقاي احمدينژاد داد، فقط روابط مجلس و دولت را تلختر و جنجاليتر كرد. عصبانيت و اعتراضهاي مكرر نمايندگان پس از خروج آقاي احمدينژاد در مجلس هم به نوعي ديگر نشان داد كه حق با منتقدان دولت و مخالفان طرح سوال از رئيسجمهور بود چرا كه طبق آييننامه، سوال كنندگان فقط ۱۵دقيقه و رئيسجمهور ۶۰ دقيقه وقت قانوني داشتند و پس از پاسخ رئيسجمهور، نمايندگان قانوناً هيچ كاري جز اعتراض و تذكر نمي توانستند انجام دهند. طبق آييننامه مجلس، پس از پاسخ رئيسجمهور، نمايندگان نه ميتوانند درباره پاسخهاي ايشان رايگيري كنند و نه حداقل پرونده آنرا به قوه قضائيه يا كميسيوني براي رسيدگي بفرستند. اين سوال و جواب، همانطور كه پيشبيني ميكرديم و تذكر داديم، هيچ اثري نداشت جز اينكه كام مجلس را تلخ و روابط قواي مقننه و مجريه را شكرآب كرد حالآنكه حل بسياري از مشكلات مردم و فعالان اقتصادي، به خوب بودن روابط دولت و مجلس بستگي دارد و در شرايط روابط تيره اين دو قوه، حل بسياري از مشكلات مردم، عقب ميافتد. به همين دليل هم ۳ روز پيش، ۷ نماينده تهران از نمايندگان خواستند بجاي طرح بيهوده اين سوالات مهم، دولت را به حل مشكلات مردم تشويق كنند. البته براي نظارت موثر بر كار دولت و مواخذه مسوولان متخلف و نهي موثر دولت از قانون شكني، ابزارهاي قويتري نظير استيضاح و نيز استفاده از ماده ۲۳۲ آيين نامه وجود دارد كه بجاي طرح بيهوده اين سوالات ، ميشود و گاهي بايد، از اين ابزارهاي نظارتي استفاده كرد. ۵- جلسه طرح سوال از رئيسجمهور با هر كيفيتي بود برگزار و تمام شد. هرچند شوخي هاي زننده آقاي رئيسجمهور با نمايندگان، روابط دولت و مجلس را تلخ كرد اما پيشنهاد ما به نمايندگان محترم اين است كه اين روز تلخ را فراموش كنند و به مطالبات بهحق و فوري مردم و توليدكنندگان كشور بپردازند. ادامه پرداختن به اين موضوع، هيچ فايدهاي جز كشمكشهاي بيهوده و فرسوده كردن اعصابها ندارد. البته آقاي رئيسجمهور بايد بداند توهين به مجلس در خانه ملت بي هزينه نخوهد بود اما دعوا و پرخاش و توهين متقابل آن هم با رئيسجمهوري كه چنان ادبياتي دارد، هرگز در شأن اين ملت نجيب و نمايندگانشان در خانه ملت نيست. پس چه بهتر كه در آستانه نوروز، ماجراي تلخ ۲۴اسفند ۹۰ در خانه ملت را فراموش و به پيگيري مطالبات ملت اهتمام كنيم. حل مساله تورم و پيگيري حل مشكلات فوري كارخانهها براي پيشگيري از تعطيلي آنها، با دعوا و كشمكش دولت و مجلس هرگز قابل تحقق نيست. پس بياييم براي رضاي خدا و ملت، ۲۴اسفند مجلس را فراموش كنيم، توهينها را نشنيده بگيريم و به مشكلات كشور و مردم بپردازيم.
نظرات